Nevri Dönen Dün Şiiri - Mustafa Bay

Mustafa Bay
67

ŞİİR


240

TAKİPÇİ

Nevri Dönen Dün

Erken ilkbahara uyanan bir düş gibi
Kışa isyan

Buluta, neme ve de karanlığa!

İşte öyle bir kalkışma
Yolun umuda açıldığı
Ekinlerin kırağıya
Benim sana başkaldırmam!

Durup dururken bu nasıl hafiflik
Bu nasıl gök, maviye taş çıkartan
Bu nasıl güneş, ışığı lekesiz
Ve bu nasıl havadır böyle
Dinginliğin buz kesmesi!

Neye baksam
Tebessümle dönüyor geri
Dudaklarım hiç bu kadar
Dost olmamıştı bana!

Anladım ki;
Sensizliğin tadına varan

Bir gün dönümüdür yaşanan!

18.01.2020 Mustafa Bay

Mustafa Bay
Kayıt Tarihi : 27.1.2020 15:27:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Ahde Vefa
    Ahde Vefa

    Herşeyi pürüzsüz görmek..

    Emeğine yüreğine sağlık üstadım.
    Selâm ve saygılarımla

    Cevap Yaz
  • Bekir Şahin
    Bekir Şahin

    Gerçek anlamda
    Sevdikten sonra...
    Korkulduğu gibi değildir...
    Çıkarsın karşısına...
    Alır götürürsün...

    Güzel şiir
    Tebrikler



    Cevap Yaz
  • İlyas Ateş
    İlyas Ateş

    Emeğinize kaleminize sağlık hocam tebrik ederim saygılar

    Cevap Yaz
  • Heda Korkmaz
    Heda Korkmaz

    Bu şiir. hislerdeki gel-gitleri (zıtlıkları); düşleri, umutları ve düş kırıklıklarını ve çaresizliği anlatmakta, kanımca. Tam bulmuşken sevgiliyi, minik bir serçe gibi parmakların arasından ansızın uçup gidişini anlatır gibi. Şiirin "hikaye"si bu olmalı...

    "Durup dururken bu nasıl hafiflik
    Bu nasıl gök, maviye taş çıkartan
    Bu nasıl güneş, ışığı lekesiz
    Ve bu nasıl havadır böyle
    Dinginliğin buz kesmesi!"

    Ve aynı zamanda öfkeye "başvurmak"ın bir sonuç vermeyeceği "ip ucu"nu veren metaforlar mevcut dizelerin özgünlüğünde.
    "Anladım ki;
    Sensizliğin tadına varan

    Bir gün dönümüdür yaşanan!

    Ve her şeye rağmen, "barışcıl" bir varış...

    Psikolojimizin (ruh halimizin) kendi içindeki "tutarsız"lığı olarak da açıklanabilir ki, buna neden de negatif iz-ler bırakan aktuel olay-lay-dır.

    Hayatın cilves işte! hiç ummak istemediğimiz zaman - hatta tam umutlanmışken - düşüveririz ve bir daha hiç doğrulamayacağimizi sanırız. O duygu da söyletir bizi; yazdırı bize...
    Ancak tam umudu kesmişken, yeni bir ışık belirir uzaktan, gün ışır ve güneş gükseldikçe mavi gökyüzünde, çehremiz ısınır; umut doğar yüreğimizde;
    İşte o zaman, o ışığa uzatırız ellerimizi; tutunsunlar diye... Bu kez yeniden "düşmemek" için çabalarız; sevmek, sevilmek isteriz... gereklidir çünkü; ayakta kalabilmek için, hayatın anlam kazanması için sevgi gereklidir, deriz...

    İşte bence, şiirin katettği yol da bu! Ve bu deneyim, okuyucusunu da daha "dikkatli" olmaya teşvik edici, niteliktedir.

    Aslında yazılacak çok şey var bu fantastik şiir hakkında, ama ben iyisimi burada durayım...
    Yine teşekkür ediyorum Hocam, nitelikli bir şiir okuma fırsatı verdiğiniz için.
    Zihniniz açık, kaleminiz daim olsun, derim.
    Sevgi ve saygılarımla...

    Cevap Yaz
  • Nurten Işılak
    Nurten Işılak

    Zeybekçe.... Saygın kalem, çokça tebriklerimle...

    Cevap Yaz

TÜM YORUMLAR (66)

Mustafa Bay