Beddualar süpürüyordu lahzaları,
Uçurumlar farkında değildi ama
Hayat çoktan yüzünü göstermişti soyut bedenlere…
Anlamsız geliyordu yaşam.
Çekinilmez bir o kadar da bıkkınlık veriyordu.
Kimin ne olup olmadığı belli değildi aynaların arkasında…
Belki hep çerçeveli gözlüklerle bakıyorduk
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
