ey alnımızı yoklayan bütün medeni
silahlar
üzerime doğrulan sisi damıtacağım
kimsenin bilmediği dağları kazarak bulacağım
dilimde açmış saçılmış vanadyum
Şu yaldızları dökülmüş dünyada
kayda değer birşey bulmuş gibi
kendini
puslu yılların ardına hapsetmiş
şeyi içmiştim sanki
nice yıldız parladı yokluğunda senin
yağmurlar süzülüp gitti birbiri ardına
buzlar çözüldü bahar güneşinde
ezberler bozuldu tekrarlar silindi
kısacık bir anmış meğer
Ellerimin telaşı kalbime dokunuyor
porselen kırıldı
bu girinti bu beyaza çok
gül kütüklerinden yosma aşılar budayıp
sessizliğin zihni büken bataklığına aldırma
inancın deneyimli imgesi
çocuklar dönüyor ve perileri
günlük kokuları sinmiş yataklarından
Yüzlerce eskizden sıyrılıp
tek forma bürününce
vişnede bülbül gagası ve likör
tatlı sarhoşluk, durulmuş inilti
geçiverdi yaz mevsimi
can içim, sevdiceğim
istersen bana yazabilirsin
olağanüstü sayılmayan mucizelerden birini
kıvrımları kımıldayan
incecik dalda kayıtsızca duruşunu
uyandı rüyadan
düşü gerçek kılmak için
kendime dürüst davrandım diyor
camdan odalara doluştu kelimeler de
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!