Canan var misali pınar, baktıkça gönlüne akar,
Ne bir kötü kelam eder ne de gönül yıkar,
Durdukca canına can, ömrüne ömür katar,
Dertlere derman olur, dilinden bal damlar..
Canan var misali ağyar, sen vardıkça öteye kaçar,
Balsız arı gibidir, ne selam eder ne koşar ne uçar,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta