Ne kadar uzağa bakar, ne kadar görebilirsin!
Ne bilirsin ki kırmızıyı mavi göğün altında
Senin için yürüsün... Kim bilir! Kimin için orada
Belki küskün, belki gülüyor...
Bütün icapları sana mı çevirsin!
Bil ki sen yoksun! Bir hal var tedirgin gülüşünde
Ne bilirsin içini, ölüp de dirilen.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta