Korkuyorum
Gözlerim dolu
Kirpiklerim ıslak
Konuşmak yasak...
Zifiri karanliklarımin
Parlayan yıldızı
İSTEMEM
Gözlerin ıslanmış mahsun bakıyor
Canımın canını kimler sıkıyor
Konuşma sus gözlerin anlatıyor
Kaldırım taşlarını
Kaldırım taşlarını
söküp atsam yerinden
halâ izleri durur
çıkmaz ki hiç derinden...
Can bu tende durur mu
Gözler sensiz uyur mu
Bir of çeksem derinden
Dağlar oynar yerinden
Gecem de gündüzüm de
Belliydi sonunda ayrılık vardı
Yaşanan o anlar aklımda kaldı
Aklıma geldikçe yaşlarım aktı
Ayrıldık sevgili ayrıldık işte
Gönlümde çok büyük yaralar açtın
Takvim yaprakları bir bir dökülürken
Sanki can damarlarından biri sökülüyor
Baharda diyordun,nisanda diyordun
Baharda geldi nisanda
Ama sen yoksun
Ağaçlar çiçek açıyor görüyor musun
BAHÇE(YENİ EDEBİ AKIM=GÜLCE)
Bahçe
Emir geldi büyük yerden
Selam sabah kestin erden
Bilemedim uzaklardan
Geldim otuz beş yaşa şiirler düştü başa
Yazıyordu kendince anlatamadım yara
İçime atıp durdum yürekten aldım yara
Merhemi bulamadım bağladim kara yazma
Kalbimin kilidini zorlama açamazsin
Otuz beş yaşım
Geldim otuz beş yaşa şeirlər düşdü başa,
Özümçün yazırdım, anlada bilmədim yara.
Dərdimi içimə saldım, ürəkdən aldım yara,
Dərman tapamadım, başıma bagladım qara.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!