Nermin’i Yemiş Kedim Şiiri - Barış Bilen

Senden sonra:
Tanınmaz oldu,
Delik deşik sokak;
Adım başı belediye kazısı,
Elektrik hattı hâlâ açıkta,
Ortalık:
Çamur çukur; kıyamet.
Sağ salim yürünmez bu kaldırımlarda.

Senden sonra:
Çiçekçi kız çıkmaz oldu karşıma,
Köfte ekmekçi kapattı,
Muhallebici abi kötü hastalığa yakalandı.
Karşı komşu Yüksel amca öldü,
Yerine bir çift taşındı;
Koca sarhoş,
Kadının bir gözü hep mosmor.
Mahalle desen yozlaştı,
Gece gündüz kavga eksik olmuyor.

Senden sonra:
Kafam karışık,
Şemsiyemi her minibüste unuttum.
Orda burda cüzdanımı düşürdüm,
Hep içi boşaltılmış buldum.

Senden sonra:
Heves meves kalmadı,
Aynalara küstüm.
Çokça kilo vermişim,
İnsan formundan düştüm.
Saç sakal birbirine karıştı,
Kıyafetler üstümde eğreti.
Polislerce aranan eşgal tiplere döndüm.

Senden sonra :
Babamı kaybettim.
….
Bir gün iş dönüşü,
Nasılsa kafesi devirmiş;
Nermin’i yemiş kedim.

Senden sonra işte…
Tadı kaçtı bu sokağın,
Dönersen beni sorma;
Artık yerimde bulamazsın.

Benden sonra:
Bu veda mektubu sana kalsın;
Olmaz ya…
Suçlarsa kendini diye vicdanın.

Barış BİLEN 2025