.Çocuk Düşlerimdeki Yağmur
...............................................................
................................................................
...................................................................
....................................................................
........................................................................
Yağmur yağarken evimizin saçak altına köşe yapmış,
oraya sığınır, çocuk hayallerimle büyük düşünürdüm...
Buğulu iç çekişlerle yağmurun yağışını seyreder,
su gölcüklerinin oluşumunu bekler,
ve yağmur dindiğinde,
yırtık lastiklerimle, oluşan çamurlu sulara girip çıkardım.
Suyun ayağımın içne akışı,
bana mutluluk verir,
gamze,gamze olurdu pembe yanaklarım...
Ilık ve serin yağmur suyu, bana güç verirdi,
düşlerimi süsler, elimden tutardı...
Lastiklerimin içindeki sularla yürümeye başlar,
her adım atışımda, çamurlu su damlaları gözüme kadar sıçrardı.
Boynu bükük ay çiçeğinin suya ihtiyacı vardı belki...
susuz yaşanmıyacağını oda biliyordu kendince...
Yağmur sonrası,bahardım ben,
su, çamur benim oyuncaklarım,arkadaşlarımdı...
Hüzünü, içli yaşamış çocuk dünyamda,
yinede mutlu çocuktum...*
İstanbul'a her yağmur yağışında,
Mis toprak kokusunu içime çekerim,
Çocukluğumun kokusu...
Hala, çocuk düşlerimde ki yağmuru özler oluyorum...
Ah çocukluğum,saflığım.temizliğim...
10/12/2007
Neriman Mert
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!