Bilmediğim bir yola girmiş yürüyor gibiyim
Dönmek gelmiyor içimden çıkmazdayım sanki
Attığım her adımda kendimi kaybetmişliğim var
Yarım kalan bir çaresizlik öyküsü öksüz misali Biliyorum ve yaşayacağım da daha yarını var
Bir yastıkta bile yer bulamadığımız başımızı
Hangi kantara koysak tartar böylesine ağırlığı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta