Neredesin Şiiri - Servet Balıbey

​Neredesin sen?
Seni bulamadan kaybettim.
Sana dokunmadan
incittin...
​Neredesin sen?
Ben öldüm,
Sen içimde doğarken.
Gözlerim kapanırken,
En son seni gördüm.
​Bir feryattır yankılanan soğuk duvarlarda;
Adın gibi çarpardı yüzüme feryatlarım.
Dokundu mu tenime rüzgâr, sen kokan bu şehir...
Söyle, nedir bu sessizlik, yaşamak isterken seni?
Sen neredesin?
​Sensiz geçen her gece, ruhuma geçirdiğin karanlık bir kefendir.
Aşk diye büyüttüğüm hüzün, gül yüzünle bana gelendir.
Ben bittim; seni anarak, okuyarak, yazarak bak bittim!
Ve sen, dilime yabancı bir turist, yüreğimi terk ettin, yüreğim mi? hayır dua seninle gelendir.