Nereden Nereye Şiiri - Volkan Gülbitti

Sanma ki
Bir veda mektubudur
Elimde tuttuğum
​Birkaç satır,
Birkaç sitemden mi ibaret...
Hayır.

​Ben, sana söyleyemediklerimi,
Dilimde düğümlenen kederimi,
Yüzüme gülmez kaderimi
Yazıyorum.
Ben sana
Ömrümün zayi oluşunu yazıyorum.

​Ardından diz çöküşümü,
Gündüzleri yaşasam da
Geceleri ölüşümü,
Bahar sabahı gibi gelişini,
Güz akşamı gibi
Gidişini,
Bakışını,
Bakınca yakışını,
Düzüme olan yokuşunu
Yazıyorum.

​Sanma ki, sanma ki
Sitemim yalnızca sanadır sevgilim.
Biraz kendime,
Biraz da şu kahpe zamana,
Lanet kadere...
​Kimseler bilmeden
İçimden sana geldiğim
O uzun yolları
Ve o yollarda kaybettiğim kendime sitemim.

​Bak gözlerime
Bakta gör nerden nereye geldik
Gözlerinde kaybolduğumu hatırla,,
Bana nefes almayı öğreten
o sevdam nerede diye bir sor kendine.

Sen ki benim hem sığınağım,
hem en derin yaramdın.
​Duymadın biliyorum,
Belki de hiç duymak istemedin.
Ama yine de bil isterim
Ben seni,
Gitmelere sığdıramadığın o mağrur duruşunla değil,
İçimde kalan o en güzel halinle,
O bahar sabahı gibi gelişinle hatırlayacağım.

Sen bilmesen de,
Ben seni
Sana rağmen sevmeye devam edeceğim.

Şairin de dediği gibi
"Çünkü ayrılık da sevdaya dahil
Çünkü ayrılanlar hala sevgili.."