Hangi akşam karartmış tunç yüzünü?
hangi dağ uçurumunda kalmış sesin?
geçmişi bir çırpıda dökebilir misin göğsünden
sakızını akıtan yaralı çitlembik gibi.
Ay yükseldi daldı buluta, gece büyüdü,
şahanlar süzüldü yükseklerdek ak ovalara,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta