Bir çocuğun elinden kaçmış balondum, rüzgara emanet, çocuğa ihanet, yağmura lanet, allaha rahmet.
Bir çocuğun gözünden kaçan ayrıntıydım, kendimde saklı herkesçe farklı, bir o kadar haklı.
Bir çocuğun sonsuz güveniydim, herkese kanan, kendi gibi sanan, hiç olmayacak kadar yalan dolan falan filan.
Bir çocuğun büyüme isteğiydim, ilerde anlayacağı, pişman olacağı, dönüşün mümkün olmayacağı.
Ve yine o çocuğun yaşayamayacağı çocukluktum, leş gibi yalnızlık, daimi pişmanlık, nerede insanlık?
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta