Hangi dürtü beni yerimden kaldırıyor bilmiyorum.
Kaçıncı selam verişim bilemedim, gölgeme,
Saatlerim sürgününde,
Ben kaldım bir başıma dört duvar arasında,
Sürgünüm bitmeyecek mi benim?
Ey gecenin ayazında kalan yüreğim!
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta