Neredesin ey ölüm denen küheylan?
Kirlenmiş yılların son şevkinde zaman,
O eller ki kaçıyor en büyük günahından,
Bekleme bir medet şehvetin kollarında ölmüş ruhtan,
Sen misin ölüm,şahlanan göklerin şafakında,
Dalgalı denizlerin binbir renkli afakında,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta