Seni ben;
evliyalara sordum,
Kerbela çölündeki
susuzluktan yanıp kavrulmuş
on iki imamın çatlamış dudaklarına,
embiyalara sordum seni,
yetmedi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Harika bir şiir daha okudum sizden..
Seni ben;
ölüm döşeğindeki
yüreğime sordum...
NERDESİN...?
ya gök yüzünde seyreder leyla' yla bir.ya paslı bir prangadadır..içinin sularını çürümüş.
en iyisi rakı şişesinde balık olsun.her kadehte yudumlanan...........toplamı çok güzelmiş........
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta