İnsanda, toprakta görünmüyor, etraf tenha ve sükûn.
Çağırmıyor öteden bizi gökler ve ebedi sevinçler.
Mevsimler geçer, neyimiz varsa alıp götürür birer birer.
Ateş yakıyor bile bile canımızın içinde, biri.
Merhamet ne gezer, yolunu şaşırmıştı nehir.
Yatağına dönmez, gayreti yok ulaşmak istemez.
Oysaki deniz ve mavisi can verirdi, eskisi.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta