İnsanda, toprakta görünmüyor, etraf tenha ve sükûn.
Çağırmıyor öteden bizi gökler ve ebedi sevinçler.
Mevsimler geçer, neyimiz varsa alıp götürür birer birer.
Ateş yakıyor bile bile canımızın içinde, biri.
Merhamet ne gezer, yolunu şaşırmıştı nehir.
Yatağına dönmez, gayreti yok ulaşmak istemez.
Oysaki deniz ve mavisi can verirdi, eskisi.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta