Nehir ve Kir Şiiri - Abdullah Yaşar Erdo ...

NEHİR VE KİR

İnsan kafasından dört nehir akar,
Kulaktan akan nehir çok acıdır,
Gözünden akan nehir çok tuzludur,
Burundan akan nehir çok iğrençtir,
Ağızdan akan nehir çok lezizdir.
Aynı kaynaktan beslenen bu nehir,
İnsana da hayat kaynağı verir.

İnsan kafasından dört ışık saçar,
Gözünden çıkan ışık güvencedir,
Kulaktan çıkan ışık dinlencedir,
Burundan çıkan ışık işkencedir,
Ağızdan çıkan ışık kalbincedir.
Aynı kaynaktan beslenen bu nehir,
İnsana da hayat kaynağı verir.

İnsan vucudundan altı hal yayar,
Gözden yayılan hal İlim öğrenmek,
Kulaktan kem söze bend olabilmek,
Ağızdan hak kelamını söylemek,
Elini haram şeylerden korumak,
Belinden mahrem olandan sakınmak
Ayaktan şerli yoldan uzak durmak.
Aynı kaynaktan beselenen bu nehir,
İnsana da hayat kaynağı verir.

İnsanlar ulvi birer varlık denir,
İnsan neyi almışsa onu verir,
Bozulursa vücuda giren nehir,
Allah yolundan çıkarak akar kir.

Araştırmacı-Şair-Yazar: Abdullah Yaşar Erdoğan