Korkuyorum cevapsız sorulardan
Kaçıyorum daracık sokaklardan
Ürküyorum bilinmez deryalardan
Yitiyorum kapanmaz yaralardan
Keşke nehir gibi olsam
Döküleceğim yeri bilsem
Neden aktığımı anlasam
Katlanırdım o zaman
Yalnızlığa
Karanlığa
Kirlenmeye
Katlanırdım
Yalnızlığa
Karanlığa
Kirlenmeye
Katlanırdım
Kayıt Tarihi : 18.06.2026 20:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
İnsan kendini, nereye aktığını bilmeyen bir su gibi hisseder; sürekli hareket hâlindedir ama neden yaşadığını, neden mücadele ettiğini tam olarak bilemez. Bu yüzden bir nehre özenir. Çünkü nehir, ne kadar engelle karşılaşırsa karşılaşsın sonunda döküleceği yeri bilir. Eğer kendisi de gideceği yeri, varoluşunun nedenini ve yolculuğunun anlamını bilseydi; karşılaştığı yalnızlığa, karanlığa ve hayatın kirine katlanabileceğini söyler. Şiirin özü, belirsizlikle mücadele eden bir ruhun anlam arayışıdır. Acıların en büyüğü yalnızlık değil, insanın neden aktığını ve nereye vardığını bilememesidir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!