Uyan ey ölümü tadacak nefsim,
Gör bak, gittiğin yol, yol mudur acep?
Ne kadar haberin var, var edenden?
Özün yaradana kul mudur acep?
*
Bugün Edremitte keyif çatarken,
Boş laf, sağdan soldan atıp tutarken,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Yaşarken varlık sırrını gördün mü?
Örümcek gibi bir şeyler ördün mü?
Tüm bunları sayan aklın, gönlün mü?
Yoksa cambaz olmuş dil midir acep?
nefsini sığaya çekenlere selam olsun muhabbetle
******Sen Zülfünü Tara Gönül
Yare gönül yare gönül,
Gel gidelim, Yar’e gönül,
Hasret ile ben ağlayım,
Sen zülfünü tara gönül.
Arı mısın diyar diyar,
Tutmaz mısın hiç bir ayar,
Hasret ile ben dağlayım,
Sen zülfünü tara gönül.
Çiçek çiçek açma gönül,
Mor menevşe, darda sümbül,
Hasret ile ben çağlayım,
Sen zülfünü tara gönül.
Yerin dar mı da gezersin,
Gün olur sende tozarsın,
hasret ile ben bağlayım,
Sen zülfünü tara gönül.
Darı dünya kaldı darda,
Gönca güller ahu zarda,
Can öz canım can pazarda,
Sen zülfünü tara gönül.
Bilal ÖZCAN
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta