Nefisler dev aynasında

Ne o öyle gözünde öfke, kaşların çatık
Asık yüzünde asırlık hüzün dalgalanıyor
Daha dündü bir günde ah! bak ne yaptık!
Koca bir dev aynası içimizde, parçalanıyor

Hatırlamıyorum inan ilk hangimiz baktık
Dikilip durur karşımızda, bizi nereden tanıyor
Belli ki biz hoş görünün gözlerini kararttık
Bizi ikimizden biri, bize düşman salıyor

Kıyı köşe ne varsa giz, bak âyan oldu ap açık
Gizlenecek birşey kalmadı, kör de görüyor
Dün gece yastığa onunla mı baş koyup yattık
Yanıyor su-i zân'da, su'dan sebep iki yürek kanıyor

Dün akşam yemeğe İkimiz bir, zehir mi kattık?
Zehir zıkkım zemberek, desem de az kalıyor!
Mevzu bahis neydi ki, öyle uzattıkça uzattık
İçimize vahşi bir kurt düştü nefsimizi yalıyor

Oysa biz seninle birlikte çok mutlu olacaktık
Bak dün gibi değil, düne kadarı aklımda duruyor
Bir ekmeğin iki yarısı, bir soğan da ekmeğe katık.
Bu gün ise iki yürek arası acıyı doyasıya tattık

Biz iki yürek bir olamadık ya, yolumuz ayrılıyor
De ki iki yakamız bir olur mu bundan böyle artık
Kalp kalbin aynasıydı, gel gör ki ayna yalpalanıyor
Yalnızca sen ve ben değil ki, dünya çalkalanıyor

Kendimizi çok gördük,ikimizi azalttıkça azalttık
Sabrı şükrü tükettik, kibir içimizde sırçalanıyor
Hoşgörüyü hor gördük, nefsimizi irice kabarttık
Şimdi bir dev aynasında İkimiz bir hırpalanıyor...

Muhammet Yıldırım 02.09.2026