Nefis Şiiri - Mesut Tütüncüler

Akıl yaşta değildi evet, başa baktım.
Baş, uslanmaz çocuktu; gemileri yaktım.

Duyduğum nasihatler içi boş bir kutu,
Vurdukça gürültüsünden sıkılan tutu.

Günbegün adı Nefis bir yavru büyüttüm.
Sevgiler verdim, arzularımla yürüttüm.

Nefis olmuş bir topal karabaş köpek,
İstemesem de gelir peşimden sekerek.

Vesselam nefse, her şeyden tattırmak mizaç;
Heyhat! Ne versem alır, yetinmez; gözü aç.

Nefse dair ne varsa içte, zail değil.
Doğunca doğan ölünce ölen; el değil.

12.02.2022