Nefesim Kesildi Şiiri - Menderes Dağlaroğlu

Bu kalp, nabzım istem dışı fırladı,
Dalgalı saçlarını ıslak görünce.
Nefesim kesildi, içim bir hoş oldu,
Sen bana gülümseyip göz edince.

Biliyor musun, kumral tenli güzelim,
Heyecandan içim içime sığmıyor.
Gel biraz, sahilde birlikte gezelim,
Seni uzaktan seyretmek yetmiyor.

İkimiz denize girelim,
Suda şakalaşıp kumsalda koşalım.
Sonra uzanıp göz göze gelelim,
Günün sonunda el ele tutuşalım.

Ceylan bakışların beni deli etti,
Çapkın gönlümü fena kaptırdım sana.
O tatlı tebessümün içimi eritti,
Biraz daha gülsene şöyle bana.

Şu anda başka hiçbir şey görmüyor gözüm,
Sanki dünya durmuş, sen kalmışsın bana.
Bu işe bulalım, temelli bir çözüm,
Aklıma yarın evlenmek geldi bir anda.

Bülbülün kırmızı güle aşkı gibi,
Bugün ben de birden âşık oldum sana.
Kırk yıllık, sadık bir yarınmışım gibi,
Yemyeşil bir ışık yak şu gönlüme.

Bir şey nasıl başlarsa öyle gidermiş,
Bunu hayat mektebinden öğrendim.
İstekli başlayan aşklar güzel bitermiş,
Bu sözü de senin gönlüne gönderdim.

Şuracıkta sıcak bir öpücük ver de,
Aşkımızın ateşi hiç sönmesin.
Sonrada yaşayalım, sakın bir yerde,
Hikâyemiz mutlu sonla bitsin.

Bir anda... âşık oldum sana...
Bir bakışta değişti dünyam.
Elini ver, bırakma ellerimi,
Sen ol benim en güzel yarınım...