Nefesim oldun gecenin en sessiz anında,
adın dolaştı usulca kalbimin kıyısında.
Bir sıcaklık çöktü karanlığın ortasına,
sanki sen dokundun ruhumun yarasına.
Her nefes alışımda sen varsın içimde,
bir iz gibi, bir ses gibi, bir düş gibi.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta