Nefesim oldun gecenin en sessiz anında,
adın dolaştı usulca kalbimin kıyısında.
Bir sıcaklık çöktü karanlığın ortasına,
sanki sen dokundun ruhumun yarasına.
Her nefes alışımda sen varsın içimde,
bir iz gibi, bir ses gibi, bir düş gibi.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta