Nefesim…! Şiiri - Hikmet Güner

Nefesim oldun gecenin en sessiz anında,
adın dolaştı usulca kalbimin kıyısında.
Bir sıcaklık çöktü karanlığın ortasına,
sanki sen dokundun ruhumun yarasına.

Her nefes alışımda sen varsın içimde,
bir iz gibi, bir ses gibi, bir düş gibi.
Sensizlik boğuyor bazen derinlerimde,
ama senin hayalin yetiyor nefes vermeye bile.

Rüzgâr esti yüzüme hafifçe bu gece,
nefesinde senin kokun vardı gizlice.
Kalbim titredi, içim ürperdi sessizce,
nefesim sen oldun yine, her zamanki gibi.

Geceler uzun ama sen varsın içimde,
her karanlık adını fısıldıyor gizlice.
Nefesim sensin, kalbim sensin, ömrüm sensin,
ben seni taşıyorum her nefesimde Hikmet’in sevgisiyle.

HİKMET GÜNER
03/06/2026