Akşamlar
Karanlık
Yıldızlara bakılan
Gözyaşı dökülen
Ama tebessümlü akşamlar
Hayat seni yorup
Bilmem
Bilmem ki ben beyefendi
Ne bilgim vardır bu zor sorunuzu cevaplamaya
Ne de çirkinliğim yalan cevap uydurmaya
Yarın Paraguay'a uçacağım
Bu şeyi araştırmaya
Bu çıban
Şehrimin kanallarında derinleşmiş
Oymuş içime irili ufaklı çukurlar
Şimdi
O eskiden kendimi kaybettiğim satırlar
Artık çok durgun ve çok manasızlar
Bana elini uzattı:
"Herkes özünde iyidir."
Sessizce etrafa bakındım
Hem uzak, hem de yakındım
Artık neyden korkacaktım
O, artık ölmüştü
Hadi bir yudum konut daha
Bir yudum
Bir yudum daha
Dehşet tablolar renksizleşedursun
Ben o sokaktan geçiveririm
İç içe zihnimdeki matruşka kefenler
Toprağa boyanıyor, çürüyen bedenler
Uçuşur pişmanlıklar, "n'olur"lar, "neden"ler
Artık diz boyu olmuş depreşen kederler
Göz önüne hayat sahnesini zerk ediyor
3 cümle vardır
Bu mıntıkada yağmur hiç dinmez
Uyumak, sonun olur.
Rafta okunmayan bir kitap yoktur
Sen ağlarsın.
Doğu feryat, batı feryat
Benim adım sahte değil
Benim adım sahfa
Çektirmedi kimse
Saf bardaklardan fazla bana
Nereye gitsem bir ses
Nereye gitsem bir hologram
Şatoya vardık geze geze
Günleri geceye döndürdük
Prenses mi dedin bize
Biz onu çoktan öldürdük
Matmazel
sabah sıcaktı
sazlıklar suskun
dalgalar dört yanımı sardı
bir mahpustum artık
nefesimi sular istila etti
boğuldum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!