Akşamlar
Karanlık
Yıldızlara bakılan
Gözyaşı dökülen
Ama tebessümlü akşamlar
Hayat seni yorup
Gitmeliyim, ışığa gitmeliyim
Yalnızım, kimsesiz kalabalıkta
Memleketimde gurbetteyim
Alışamadım, alışama-
Ya dünya bozuk ya ben bir deliyim
Anladıkça
Gülbeyaz fıtratımıza kâne mürekkep damladıkça
Bitip bastankara ruhum çözüldükçe yelkenlere
Sayısız seçimlerle ve yol ayrımlarıyla baş başa
Ve gün gün arttıkça başarabilecekken başaramadıklarım
Ben, ufuklara bakmaya devam edeceğim
Aklınla yürü, hisler aldatır
Tekrar, tekrar, tekrar hatırlatır
Dağıtır çelengi, çakıyı saplatır
Sana kara topraktan günler sakladım
Öldüm rahatladım
Düşler yonttum
düşündükçe iğrençleşiyor
iğrençleşiyor kafamda
biçtiğim tarlalar
dağın en ücra noktasında
ölüyor
ölüyor çiçekler
Bilmem
Bilmem ki ben beyefendi
Ne bilgim vardır bu zor sorunuzu cevaplamaya
Ne de çirkinliğim yalan cevap uydurmaya
Yarın Paraguay'a uçacağım
Bu şeyi araştırmaya
Bağımsızlığımı ilan için çıktığım bu yolda
Sevdiklerimden koptuğum doğrudur
Gerçek belki ölüm, belki aşk
Belki kimi parmağı semaya bakanların müneccim olduğudur
Ey dünya!
Sana süsleniyorum, birazcık daha sabret.
Bir iyiyim bir kötüyüm
Bir mutluyum bir üzgünüm
Bir hayattayım bir kabirde
Ben aldandım
Ben unuttum
Ben dünyaya geldiğimden beri yolunda gitmeyen bir şeyler var
Kan satarım
Ruh satarım
Ustam ölmüş ben satarım
Dur, etrafında can verenleri gör
Çekil, mezarıma basma
Kabir azapları verme bana
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!