Mükemmel Memleket Şiiri - Nefes Sahfa

3 cümle vardır
Bu mıntıkada yağmur hiç dinmez
Uyumak, sonun olur.
Rafta okunmayan bir kitap yoktur
Sen ağlarsın.
Doğu feryat, batı feryat
Tersine akan bir saat
Sonsuz bir sarmaşık sarılır bedenimize
Hareket ettikçe batar da batar
O sözler, duvak ve kahkahalar
Uykularımıza kefaret olur
Uykularımızdır derinleştikçe serinleşir
Daha derin bir uykuya uyanan da bizleriz
Yelkovan titretir müjdenin yeli
Kefenlerin beni giydiği günden beri
Sen ağlarsın
Ölen sevgili değil, ölümün ta kendisidir
Yağmur toprağı
Toprak beni
Bense yağmuru ıslatırım
...
Bu mıntıkada yaban sarmaşıklar batmaz
Güneşler batar
Ve herkes düşünmektedir
3 soru vardır
Nasıl uyuyakalınmaz?
Nasıl okunur kutsal bir kitap?
Ve silsileye üçüncü soruya ne olduğu eşlik eder
Sen ağlarsın
Yine, yine ağlarsın
Gözlerin ıssızca sayfaları ıslatır
Bu mıntıkada kitaplar A'dan Y'ye sıralanır
Çünkü artık zamanımız yoktur
ve herkes dövünmektedir
Herkes yoktur
Mıntıka dağınık taşlardan ibarettir
Onca ölüye yemeği sen sağlarsın
Güneşler çıkar battığı yerden
Bir soru, cevapsız kalır
Gerçeklik de çıkar kaldığı otelden
Başka bir şiirde soluğu alır
Bu mıntıka bir mezar
Sen ise tüm ihtişamıyla yatan bir cesetsindir
Zaman geçer, geriye terk edilmiş bir memleket kalır
Doğa artık hakimiyetini kurmuş, her yeri sarmaşıklar sarmıştır
Kahramanımız için eski bir öpücüğü raftan indirmenin vakti gelmiştir