nefesimi senden almışlar, dedim geceye.
gece gülümsedi.
hiç kimse kimsenin nefesi değildir.
korkutan bir ayrılık sandığım şey,
meğer ömrün bana yazdığı en eski dersmiş.
insan, elinde tuttuğunu kaybetmekten değil,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta