Nefes Şiiri - Atilla Atakan Bolat

Sanırım insanlık son nefesini tüketti
Bu adeta bizim kendimizi tüketişimizin
Kaçınılmaz habercisiydi
Ciğerleri doluyken insan
Nasıl da anlamıyor onun değerini
Şimdi ademe kalan
koca bir boşluk
Yıllar sadece akan zamana
Verdiğimiz fani bir isim
Biliyoruz ki her şeyin ötesinde
Yaşanan her şey hala dün gibi
Biliyoruz ki her şeyin ötesinde
Bağlı olduğumuz ebediyet
Hala bir yerlerde gizli
Saklı köşelere mabetler kuruyoruz gizlice
Her gece orada ibadet edip
Kutsanmışlığı bekliyoruz
Bize vadedilen kutsallığı
Panik olmayın çünkü fark edeceksiniz ki
Can bulduğunuz her saniye
Onun beslediği damarlarda yüzüyorsunuz
Zerafetinizi esirgemeyin
Çünkü uğruna tükettiğiniz oncası
Sizi mutlak suretle yıllandırmaya terk ediyor
Ve kavruluyoruz her gece
Kendi kurduğumuz mahzenlerimizde