NEFERSİZ SEFER
Kâfir üflüyor, güneşi söndürmeye,
Müslüman yummuş gözlerini gündüze!
Belki de bir kurtarıcı gelir diye,
Gece sanıp uyuyor gaflet içinde.
O seferde nefersiz Mehdi neyleye?
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta