Nedim Özügüzel Şiirleri - Şair Nedim Özü ...

Oysa
Şengal'de kızıl bir savaşın
En karanlık noktasında
Sevdalısını güneşe gömen
Bir Ézidî kadınının
Mezar taşına bıraktığı

Öyle yıkık-dökük geçti ki aramızdan yıllar,
Öyle yetimleri mahkum ettik ki mezar taşlarına,
Öyle vurduk,
Öyle kırdık,
Öyle döktük ki çocukları
Gün gün,

Vurun bre vicdansızlar vurun
Siz öldürmekten umutlusunuz
Biz yaşamaktan...

Safyeddin
Güzel bir insandı aslında
Bir o kadar da tuaf
Tahsili de yoktu garibanımın
Ama;
Bana sorarsanız asrın filozofuydu

Bi evînekî wisa min bawer bike evîna min
Ser zimanên zarokan bila pêl bi pêl mezin bibe strana me
Tiqa tiqa me, helbestên me bibe hêvî
Şînbûna rûyê asîman, gurrahî ya keskê,
Lepira di sihara sibé da li ber derîyê min
Kevokekî bixiroşî ya bask şîrî

Bir türküdür vurulmuşuz
Tepeden tırnağa mavi düşlerimiz...
Bir kavgadır tutuşmuşuz ortasında
Belası büyük...
El aman el aman
Bahar, dağlarda bahardır bu mevsimde

Ve yemin olsun ki
Bir çocuğu,
Bir devlete değişmem.

Ve Yaradan
Kürd'ü öyle bir kafeste yarattı ki
Haktan,
Adaletten,
Özgürlükten,
Barıştan...

Yeryüzünde onca zulüm
Onca katliam
Onca sefalet-açlık
Onca yasaklar
Onca inkâr edilişler varken
Onca çocuklar tek tek tükenirken namlularda

Öyle çirkin,
Öyle korkunç,
Öyle sevimsiz olmuş ki dünya
Ölüm çocuklara satılıyor
Yaşam cellada.