Dikenler yüreğine batsa da senin
Gözlerin güle dokunmayacak
Pervaneler etrafında dönse de senin
Bedenin muma kavuşmayacak
Gülistanda yaşayıp da
Sariam
Seni sevdi mi güzel oluyor insan
Bir bilsem
Hangi şehrin
Hangi durağında atıyor kalbin
Bir bilsem
Bütün bu yaşananlardan sonra
Hala kıyamet kopmuyorsa
Bilin ki!
Aramızda yaşayan üç-beş çocuğun hatırınadır.
Sen bir şairsin oğlum
Dünyada bu kadar ölüm
Bu kadar zulüm varken
Oturup bi de
Çaya şeker atacak değilsin ya.
Onca çocuklar katledilirken,
Onca analar ağlarken,
Onca mazlumun başına dünyası yıkılırken
Siz, nasıl oluyor da bu kadar
Dindar oluyorsunuz
Ve ben en çok da
Çocuklara iman ettim
Bu masmavi gökyüzü altında.
Ey gökyüzü
Ey dünya
Ey kâinat
Duy sesimi duy
Biz kör iken
Biz sağır iken
Ey barışın ta kendisi
Ey tutunduğumuz zeytin dalı
Ey dağların ardındaki umut
Sana ne kadar şiir yazılsa azdır
Sensin ardına düşüp gittiğimiz bahar
Zalimden merhamet bekleyen
Mazlum değildir
Çünkü zalimin merhameti;
Diyojen'in lambasında kaybolan
İnsanlık gibidir.
Tam bir şiir delisiyimdir. Ve bugün ansızın karşıma çıkan şiirin şairini araştırayım dedim ve gördüm ki genç biri. Hayret ettim bu denli yaşanmışlık büyüsüyle ve duygu demiyle yazılan şiirler beni derinden etkiledi. Sırf takip edebilmek için bu platforma üye oldum ve sabırsızlıkla şiirlerin devamını ...