Li mîn çavên xwe yên Mina moriyek î heşinde,
Dilê min ku te hezdike veşêre, gulê min.
Biraz demli kaçak çay,
Bir tutam tütün,
Bir de yasaklı türküler olsun…
Seni düşlerken, heval.
Dünyanın neresinde olursa olsun, savaşta ölen çocuklar hep aynı kaderi paylaşır:
Masum, habersiz ve suçsuz bir şekilde hayattan koparılırlar.
Bir insanın yalan veya doğru söylediğini öğrenmek istersen
Onun diline değil, gözlerinin içine bak.
Hayat çok güzel diyorlar…
Ama sen doğarken niye ağladın?
Güzel olan buysa, neden ilk nefesin gözyaşıyla başladı?
Bende açtığın yara anjiyo ile olumsuz tepki verirken.
Baypas ameliyatı ile geçeceğinimi zannedersin zalım.
Kadınları sevin;
Çünkü onlar anadır.
Kadınları sevin;
Sizi dokuz ay karnında taşıyandır.
Mezopotamya coğrafyası çok şair yarattı, güzelim.
Neden veya niçin diye sorma.
Çünkü insanlar hep ölüm, hep çile gördü…
Hayat kısa olabilir,
Zaman her şeyin ilacıdır.
Unutma:
Gün doğmadan neler doğar, neler yaşanır…
Kimsesiz yaşamak beni öldürmez;
Ama şiirsiz yaşamak,
Ve yokluğuna alışamamak öldürür beni.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!