Ah be çocuk
Kaldirmiyor yüreğim
Kaldırmıyor artık
Kanı
Ölümü
Ceset kokan baharı
Yüreğim bir volkanın eşiğinde, suskunluğun içinden
lav gibi kabarıyor.
Dil susar belki ama gönül sessizliğin bağrında
özlemi çığlığa çevirir.
Çığlık olur, feryat olur, bazen nefretin karasına bürünür.
Yaşam var olduğu sürece
Umut her yerde filizlenir
Bazen
Bir iş yerinde
Bazen
Umudunuzu yitirmeyiniz
Güzel günler göreceğiz
Karanlığı aydınlığa
Mutlak bir gün döndüreceğiz
Ay Yıldız doğar Güneş batar
Sakın ola hayır deme,
Yüreğimi kanatma.
Baban vermese seni bana,
Kaçalım biz buralardan.
Umut var bu dağlarda,
Bu aşk bana zindan olsa
Emdiğim süt haram olsa
Günüm gecem zehir olsa
Yine seni unutmadım
Sen benden gittin gideli
Karanlıklar çöküyor üstüme bu gece
Bu şehir beni boğuyor gel koru anne
Top mermi sesleri uçuşur göklerde
Soğuk bura ,üşüyorum üstüm ört anne
Uyan artık, kalk bu ağır uykudan.
Suskunluğun pasını sil gözlerinden, dik dur emperyal karanlığa karşı.
Doğrult alnını haysiyetsizliğe, namussuzluğa, kalleşliğe, ihanetin yüzüne.
Sözünle vur, bakışınla vur.
Celladın suratına hakikati çarp.
Çocukların kanıyla besleneno karanlık iştaha,paraya secde eden taşlaşmış kalplere vicdanını göster.
Hasret acısını çektireceksen
Sevda türküleri yazdıracaksan
Beni hasretin ile yaşatacaksan
Acımadan ne olur sık bu kafama
Vur haydi vur
Pusu sokakta, gece mod
Tetikte parmak, hukuk yok
Silmek istediler adımızı
Bu sokak susmaz, unutur mu? Yok




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!