Hangi sessizlikte duydum adını, bilmiyorum.
Ne bir gülüşün çağırdı beni, ne de bir sözün.
Zamanın kıyısında, anlamların sustuğu yerde
Bulut gibi belirdin, sebepsizliğin en güzel halinde.
Sesin yoktu ama içimde bir yankıydın,
Gözlerin görünmüyordu ama karanlık bile seni saklayamıyordu.
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi



