Bedenler yürüyor sokaklarda,
Kokusuz gölgesiz.
Köşe bucak kaçmaktayız bilmeden;
İnan ki nedensiz.
Ruhlar saklanıyor kuytularda,
Esaretten kurtulmuş, bedensiz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kainat renge doymuş, bizim gözlerimiz renksiz.
Kaçıp kaybolmuşuz suskunluğumuzda
İnan ki nedensiz.
yüreğinize sağlık
harika dizeler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta