Sahte gülüş ele verdi özünü
İçerin hep kan ağlıyor nedense
Kirpiklerin saklar ıslak gözünü
Beden değil can ağlıyor nedense
Susturursun söyletmezsin dilini
Düz gösterdin sarpa giden yolunu
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta