öfke...ya bastırılmış öfke! ..aslında bastırılamamış öfke...
neler yaptırır neler söyletir insana akıl sır eremeden,
aklın sırrın uçup ğittiğini bile bilmeden...
öfke; bir duyğunun en beslenmiş tarafının en acımasız tokatla dövülmesinin tokat sesisidir...
öyle bir duyğu ki sanki bu dünyanın dışından, bilindik değil...ve sonrası pişmanca ama bir o kadarda ğururluca...
ya sonra...
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta