öfke...ya bastırılmış öfke! ..aslında bastırılamamış öfke...
neler yaptırır neler söyletir insana akıl sır eremeden,
aklın sırrın uçup ğittiğini bile bilmeden...
öfke; bir duyğunun en beslenmiş tarafının en acımasız tokatla dövülmesinin tokat sesisidir...
öyle bir duyğu ki sanki bu dünyanın dışından, bilindik değil...ve sonrası pişmanca ama bir o kadarda ğururluca...
ya sonra...
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta