beni yalnızlığıma bıraktığın anlardı
tüm pencereler ve kapılar kapandı
ıssız bir oda sessiz bir yürek elimde kaldı
soruyorsun ya neden vazgeçtim yaşamaktan
kurtulamadım kalbime bıraktığın parmaklıklardan
gözümün yaşına kızdım gönlümün pervasızlığına
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta