Hangi bozuk pusula şaşırttı da yönümüzü, o uçurumun kenarına getirdi bizi?
Söyle; hangi sessizlik daha ağır basardı, benim sana kurduğum o cümlelerden?
Bütün şehir uykuya teslim olmuşken, ben senin gölgeni beklerdim kapı eşiklerinde.
Şimdi o eşikler öksüz, şimdi o kapılar yüzüme kapalı.
Hangi hırsın esiri oldun da, o incecik dalı kırdın gövdemizden?
Oysaki seni çok sevmiştim, benim her şeyimdin;
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta