İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
''sevilenin sokağından geçmek bile bir ümit rüzgarı estiriyor ardından da bir hüzün bulutu...''...
NE KARDAR GÜZEL BİR YAKLAŞIM....
YÜREĞİNİZE SAĞLIK.
ŞİİRİNİZDE GÜZELDİ.
SAYGILARIMLA
Yok bence şiirin kahramanı çok tutkun sevdiğine.Söylerse kaybetmekten korkuyor.acabalar kemiriyor içini.Onun için suskun.Güzel bir anlatım.Kutluyorum kalemini.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta