[ Her şey yaşandığı kadar güzelmiş.]
Sensizlikle nasıl baş edeceğimi de,
Düşündün mü bunu söylerken.
Boğulduğum o koca boşluğu, varlığınla doldurup,
Beni gülüşünle kandırıp,
O boşluğa bir de yokluğunu eklediğinde,
Buna nasıl dayanacağımı da düşündün mü.
Neden çağırdın beni, neden sevdin.
Beni kendine neden alıştırdın.
Sürekli sarılamayacaktın madem,
O viraneyi neden gökkuşağıyla boyadın.
Yokluğunda şarkılarının,
Boğazımda düğümleneceğini bilmiyormuydun.
[ Her şey yaşandığı kadar güzelmiş.]
Önümüze ne gelirse yaşayalım gitsin.
Sonrasının ne önemi var.
Sonra sen git, hep gidiyorsun zaten.
Kendi hayatına, kendi hayatının insanlarına gömülüyorsun.
Bana neler oldu, hangi enkazın altında kaldım,
Kimin umurunda.
İhtiyacım olduğunda ellerimi,
Tutamayacaktın madem,
Ben düştüğüm yerde bir başıma
Gömülecektim madem,
Seni sevmeme neden izin verdin.
Kayıt Tarihi : 23.12.2023 22:54:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!