Nefesim kesilircesine ağladığımda,
Ben avuttum kendimi...
Emziğime yalancı bal sürüpte,
Ben uyuttum kendimi...
Ben değiştirdim altımı,
Tenim haşladığında...
Bayramlarda,
Yastığımın altına koyduğum ayakkabılarımı,
Ben aldım kendime...
En cafcaflısından oyuncaklarım olmadı.
Odunu ellerimle yontarak,
Tekerlekleri yalpalı,
Dönen arabamı ben yaptım kendime...
Ben değil de, biz demeyi,
Kendimden öğrendim ben...
Neden büyüyeyim ki? ...
Kayıt Tarihi : 24.9.2005 18:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!