İnsanlar biçim biçim.
Kim neye değer bilemiyor insan.
Hayata bir kez geldiğimizi bile bile, bir başkası için acı çekmek aslında ne de saçma.
Her gelişinde aklına, bu kıpırdama, bu heyecan ve korku neden?
İnsan nereye kadar dayanır, nasıl kurtarır kendini bu bilinmezliklerden?
Birileri hayatı boşverebiliyorken,
Bizlerin acılarla boğuşması neden?
Akrep gibisin kardeşim,
korkak bir karanlık içindesin akrep gibi.
Serçe gibisin kardeşim,
serçenin telaşı içindesin.
Midye gibisin kardeşim,
midye gibi kapalı, rahat.
Devamını Oku
korkak bir karanlık içindesin akrep gibi.
Serçe gibisin kardeşim,
serçenin telaşı içindesin.
Midye gibisin kardeşim,
midye gibi kapalı, rahat.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta