İnsanlar biçim biçim.
Kim neye değer bilemiyor insan.
Hayata bir kez geldiğimizi bile bile, bir başkası için acı çekmek aslında ne de saçma.
Her gelişinde aklına, bu kıpırdama, bu heyecan ve korku neden?
İnsan nereye kadar dayanır, nasıl kurtarır kendini bu bilinmezliklerden?
Birileri hayatı boşverebiliyorken,
Bizlerin acılarla boğuşması neden?
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta