Neden Şiiri - Deniz Gece Mavisi

Bazen öyle bir an olur ki
Hiç tanımadığın birine tutuluverirsin.
Bir gülüş yeter, bir ses dokunur
Yüreğine iz bırakır bilmeden.

İnsan tanımadan da sever mi?
Sever…
Sorar durur akıl: “Neden?”
Ama kalp, cevabı çoktan vermiştir.

Elini tutanlar geçemezken içine,
Hiç tanımadığın biri
Çepeçevre sarar tüm duvarlarını.
Ne tanımak istersin onu
Ne de çözmek…
Sadece anı yaşamak istersin.

Saatler durur,
Günler bitsin istemezsin.
Bir frekanstır tutan seni,
Uyumdur en derin bağ.

Aynı duyguyu ayrı bedenlerde yaşayıp,
Ortak bir noktada buluşmak…
En zorudur ama en güzeli.
Bir şey istemeden gelen sevgidir gerçek olan,
İşte o hiç tanımadığın biri,
Tam da bunu yapar.

Maskesiz, filtresiz,
Olduğu gibi gelir.
Çünkü sevgi;
Zorlama değil, varoluştur.

Ruh eşi, ruh öküzü derler adına
Ama ben ne ararım ne ad koyarım.
Yüreğime dokunan her insan,
Beynimin sunduğu, kalbimin seçtiği
Bir mucizedir bana.

Kimsin, nerdesin,
Nasıl seversin bilmem.
Ama dokunduğun anda başlar masal…
Ve o masalda,
Benim yüreğim sen olursun.

Ne adın,
Ne gözlerin,
Yüreğimi sarışın kadar önemlidir.

Çünkü bazen…
Tanımadan da çok sevilir.
Benim seni çok sevdiğim gibi.
28.05.2025 15:45