Nedamet duyuyorum, hatalara dalınca,
Kabul ettim hatamı, kalbim böyle yanınca,
Yalvarmak istiyorum, huzuruna varınca,
Her insan gibi ben de, hatasız kul değilim,
İzin ver de önünde, hicabımla eğilim,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




geçmiş geçmişte kaldı mazeret uyduramam ...... yüreğinize sağlık ve tebrik ediyorum şiirniz için
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta