Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

kafam ellerimin arasında
gelmişimle
geçmişimle
dünüm
bugünümle
hesaplaşıyorum

yıllar sonra
açıkça
ve mertçe
iç dökümümü yaptım
topladım
çıkardım

epeydir
kızgınım kendime
ve üzgünüm
değmeyeceklere
verdiğim değere
ve hakkını veremediklerime

öyle
hırpalandı yüreğimiz
dumura uğradı duygularımız
yerinden söküldü ki
ciğerimiz
ve kursağımızda kaldı

şiarımız;
süklüm püklüm olmadan
eğilip bükülmeden
ideallerimizden taviz vermeden
eleştirel
nesnel

öyle ki
bazen bir kuşun
ardına takılıp
çizdiği rotada
özgürlüğe gitmek
bazen

bugünlerde
çirkinliklerden kurtulup
alıp başımı
şiire sığındım
ve mahşeri kalabalıkta
yalnızlığıma

Günübirlik değil
Bir ömürlük
Ve “mahsus” seviyorum dedi adam
Ve kadın “mahsus sev”
Lakin
“Mahpus olma” dedi adama

bitmek bilmeyen
uzun soluklu mücadelede
nihayetinde, özgürlük bayrağı
göndere çekildiğinde
yanmış yüreklere
bir nebze su serpildiğinde

çıkmaz sokakların açıldığı
özgürlük bulvarıyım
gökyüzü gülümsemekte
ve ayın şavkı düşer
derelerime
ve umut fışkırır