karanlıkta
bir çift
gözyaşı düştü
bilinmezliğe
ve gecenin bir yarısı
ardı arkası kesilmeyen
beni duymasanız da
sözünü tutmadan
zamanlı
zamansız
bizi yalnız bırakanlara
bir çift sözüm var
sakin bulutlar ayaklandı
gök ağladı hırsından
Arap kızı camdan bakarken
azgın yağmur çıldırdı
ardından
Nuh’un gemisi battı yüreklerde
bir çocuk bakıyor etrafına
ürkek,şaşkın
ama, kararlı
bıraksan,
bütün acıları sırtlanacak sanki
belli ki
bir kez bakışına
aşık olursun
sonra
bir daha
başka hiçbir göze
bakamazsın
surda gedik açmak gibiydi
gönlünde yer etmek
uğruna
ne meydan savaşları verildi
bir bilsen
tutunabilmek adına yüreğine
sevdiğini söyleyerek
benden bahsetmişsin
kulaklarım nasıl çınladı
bir bilsen
sanki sağır oldum
sevdan yeter de artar bana
gülümsemek
ne de yakışıyor sana
bir bilsen
tıpkı gökkuşağı
gökyüzünde
güneşin doğuşu ve batışı gibi
şimdi, elini tutmaya
gözlerinin içine bakmaya
sarmaş dolaş olmaya
saçlarını koklamaya
neler vermezdim bir bilsen
kuş tünedi yüreğime
yara bere içinde
bir bilsen
ikisi bir olup
nasıl da çırpınıyorlar




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!