Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

yüreğimde
parlayan harlar
sönmeyen korlar
o sancılı
gecesi gündüzü
karışan yıllardan sonra

Eylül defteri kapattı
kışın
eli kulağında
zamanı geldiğinde
hangi güzellikler
çekip gitmedi ki

illa söz edilecekse
havasını içine çekeceğin
suyunu içeceğin
özümseyeceğin
gelmesini beklediğin
incelikli

aylardan Eylül’ün ortası
bugün de
güneşin yakıcılığı
doğsun yüreğine
ve gözlerine
yağmurun ıslaklığı uğramasın

herkesin Eylül’ü farklı
kendine geliştir Eylül
yaz boyunca
hoyratça tükettiklerimizden
arta kalan
bir tutam dinginlik

neyi
kimden saklar
sevgini
ne kadar gizleyebilir
niye esirgersin
ey sevdalı

bırak
duvar örmeyi
Çin seddine özenmeyi
kuleler inşa etmeyi
taş yürek kesilmeyi
ey sevdalı

tut elimden sevdalı
gecelerin dolunay
güneşin
koşar adım doğduğu
ve batmakta ayak dirediği
yakamoz gecelerde kenetlendiğimiz

yalnızlığımı alıp
yalnızlığına geldim
yalnızlığımızı alır diye
iki ucu boklu değnek yaşamda
üzgün harflerle yazıyorum
şiirimin sözcüklerini

goncaydın
kırmızı açacaktın
tam odaklanmışken
ve merakla beklerken
tuttun sen
pembe açtın