Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

uçmak geliyor içimden
günlük ömürlü kelebeğe özeniyorum
kanatlarımı bulamıyorum
konuşmak istiyorum
lakin sözcük kalmamış gibi
tümceler anlam kazanmıyor

İçimde sızı
Belirsizlik hissi
Karmakarışık duygu
Flu görüntü
Kısık
Ve yorgun gözlerle izliyorum

bir kez
sözcükler kınından çıkmış
cümleler yaralayıcı
ağzımızın tadını bozarcasına
yakıcı sorunlar
kırıp geçiren

kısalan yaz gecelerinde
sohbetler
sabahın ışıklarına karışır
hiç kuşkusuz
uykulu gözlerle
yorgun günler

şüphesiz
zifiri karanlığın
üstüne yürürüz
emin adımlarla
ve aydınlık yarınlara
umuda biraz kala

acılar
katlanarak artıyor
mutluluklar
azalmaktan bitap
yüzler gülmüyor
yürekleri hüzün kaplıyor

kırağı kaplasa
kar yağsa duygulara
rüzgar kırsa dalımızı
tsunami vursa
yıldırım düşse
buz tutsa yürekler

nasıl avutayım
bu yüreğin yangınını
nasıl susturayım
kahreden gözyaşını
nasıl azaltayım acılarını
umuda darılmalarını

yüzünüzdeki gülümseme
ve gözlerinizdeki ışıltı
dolunaydan aydınlık
güneşten sıcak
en uzak
mesafelerden daha yakın

bu şehirler
bu şiddet süreci
otoritenin
darmadağın ettiği yaşamlar
yıldırım baskınlar
yüreklerin bombalanması